11 juli 2010 – Tijdrit 2010

Zo, toch nog maar even een sfeerimpressie geschreven over onze jaarlijkse individuele tijdrit.

’s Morgens bij Van Boxel leek het er op dat we wellicht weer met een minimaal aantal deelnemers zouden zijn, maar gelukkig waren velen rechtstreeks naar De Baroes gereden. Diegenen die er wel waren kregen in ieder geval een degelijke warming up voorgeschoteld. Met een snelheid tussen de 35 en 40 kilometer per uur werd via Ulvenhout en Chaam richting Baarle Nassau gekoerst. Samen met de hoge temperatuur bracht dit sommigen al tot op (of over) het kookpunt. En dan moest er nog een tijdrit gereden gaan worden! Uiteindelijk waren bij De Baroes 20 deelnemers verzameld.

Christ stuurde de bus weer naar het bekende keerpunt en bij de start bracht Kees van Boxel alles in gereedheid om aan de wedstrijd te kunnen beginnen. Bij het bepalen van de volgorde van fietsen proberen diverse mensen de organisatie te beïnvloeden. Sommigen willen elkaar juist ontlopen, anderen zien in medeclubgenoten een perfect mikpunt om de eigen prestatie nog verder te verbeteren.

Toch hebben we gepoogd om een beetje te starten op basis van de te verwachten prestaties, met de echte kanonnen natuurlijk op het eind. Als toetje hebben we Joost nog aan de startlijst toegevoegd, hij kwam op het laatste moment met de fiets achter op de auto aanrijden.

Sjack Marinus had zijn Harley uit de schuur gehaald, en met Johan Gerrits als cameraman zijn onze prestaties voor het nageslacht vastgelegd. We zullen nog een manier bedenken om deze beelden met jullie te delen.

Halverwege de heenweg stond Raymond met de kinderen geposteerd. Nee, niet op verzoek van de organsiatie om mogelijk stayeren aan ons te rapporteren, maar gewoon als toeschouwer. Helaas voelde hij zich te ziek om zelf mee te rijden.

Ook John Kuipers meldde zich nog op het parcours. Gestoken in de nieuwe outfit (heel mooi!) van De Doortrappers heeft hij her en der morele steun verleend.

De rit zelf dan: Onze voorzitter had mij verzekerd dat je met een opbouwstuurtje 2 kilometer per uur harder gaat dan zonder zo’n ding. Gezien mijn officieuze snelheid van 34.8 tijdens een training op dit parcours een week geleden, geen overbodige luxe voor mij dus. Zo gezegd zo gedaan. Op mijn tot op de gram uitgeklede bolide van 6.5 kg alsnog een kilo of 5 aan staal toegevoegd. Hij zal het wel beter weten, denk je dan; anders wordt je geen voorzitter van een fietsclub.

Tip twee van de voorzitter betrof de te kiezen versnelling. Niet de maximale hartslag is bepalend voor een tijdrit, maar de maximale inspanning die de beenspieren gedurende een half uur kunnen leveren. Met andere woorden; ik moest twee tandjes meer gaan trappen dan tijdens de bewuste trainingsrit.

En zie het resultaat. Met een voor mij ongekend gemiddelde van 38km/uur kon ik nog net aan de eerste helft van het klassement aanhaken, ware het niet dat René van Bakel net voor mij een seconde sneller was. Dit is al de tweede negatieve ervaring die ik heb met het rijden achter René dit jaar. Moet ik toch eens op gaan letten.

Op het moment dat je zelf aan het fietsen bent dan zie je slechts een paar collega zwoegers om je heen. Voor mij was het zaak om Vincent van mij af te houden. Hij probeerde zich voor de start wat in te houden, maar aan alles kon ik merken dat hij wel blij was met mijn persoontje als haas net voor zich. “Dit zal echter niet gebeuren” dacht ik, maar op het keerpunt was hij al vervaarlijk dichtbij. Gelukkig had hij zijn kruit verschoten, en heeft hij op het tweede stuk zijn opmars niet kunnen voortzetten.

Maar, genoeg geluld over het gepriegel in de marge. Laten we eens aan de top kijken.

Twan Schalks had een ongelooflijke tijd van 27.17 neergezet, wat hem een gemiddelde van 42.66 opleverde. Niet te kloppen voor Ronald, Rob en René (Janssen). Deze mannen zelf toch ook weer een heel stuk van hun tijd van 2009 afgehaald. Rob wist René zelfs met een seconde voor te blijven.

Nieuw in de top 5 van de uitslag, maar wel verwacht gezien zijn prestaties op de zondagritten, is Nanko Klein Paste. Volgens eigen zeggen had hij een perfecte wedstrijd gereden.

Niet echt in de top, maar toch een zeer eervolle vermelding voor Jan van Rijen. Jan weet precies wat de doelstelling van deze wedstrijd is. Iedere persoonlijke inspanning is een prestatie op zich, en eindtijd of klassement doet er niet zo toe. Chapeau voor Jan! We hopen dat de thuisblijvers hier volgend jaar een voorbeeld aan nemen.

De prijzen voor de nummers 1,2 en 3 werden dus uitgereikt aan respectievelijk Twan, Ronald en Rob.

Echter, maandag bereikte ons een mailtje van Tonnie van der Velde die, heel oplettend, had geconstateerd dat volgens de tijden Twan 2min36 sneller was dan hij, maar dat Twan hem niet ingehaald had, ondanks dat hij direct achter Tonnie gestart was. Er bleek een rekenfoutje gemaakt te zijn, waardoor uiteindelijk Twan op plaats vijf terecht komt, en de aanvankelijk nummers 2 t/m5 een plaatsje opschuiven.

Wat dus leidt tot onderstaande officiële uitslag:
[table id=3 /]
Na de prijsuitreiking hebben we de twee ploegen voor de ploegentijdrit van Van Boxel Gilze afgestemd en zijn we onder het genot van een drankje aan de nabespreking begonnen.

Groet Louis

Geef een reactie

Sluit Menu