15 juli 2012

Volgens de voorspellingen zouden we voor de afwisseling weer eens een droge zondagochtend krijgen. Een hele verademing na een week vol regen. Met een man of acht zijn we vertrokken vanuit Galder. Vanwege de vakantietijd was de verwachting voor het aantal deelnemers voor deze rit niet al te hoog. Niets bleek echter minder waar. Op de meest vreemde plaatsen haakten nog mensen in, zodat we uiteindelijk toch nog meer dan 20 coureurs in het peloton hadden. Bij het vertrek aan de winkel schat je zo je kansen voor de finale eens in, maar die eerste gedachten moesten al flink bijgesteld worden toen ook Jan Janssen zich bij de groep aansloot. Dan wordt het toch een iets andere finale. Misschien zijn wieltje maar pakken in de laatste 300 meter. Wellicht heeft ie nog last van een kwaaltje links of rechts waardoor hij niet ineens weg zal ´poefen´, maar hopelijk wat geleiderijker op topsnelheid gaat komen. Dan is er nog een kansje om uit zijn rug over hem heen te springen. Zo gezegd, zo gedaan. Een eindje later sluit ook Mark Geppaard aan. Daarvan weet je zeker dat ie in goede vorm is, anders zal hij zich niet laten zien in de groep. Hij traint wat af op de mountainbike, maar kan op de racefiets evengoed uit de voeten. Wat nu? Twijfel slaat toe. Niet veel later blijkt echter Bas van Boxel ook nog aan te sluiten. Wederom twijfel. Bas heeft een reputatie als sprinter opgebouwd in de afgelopen weken. Hij is ook wat groter dan Jan Jansen, dus misschien toch maar het wiel van Bas kiezen? Hij had ook zijn Ridley bij zich, dus hij was met bepaalde bedoelingen vertrokken van huis. Uiteindelijk de keuze gemaakt. Mocht Mark winnen, dan kan ik daar vrede mee hebben als Chamenaar, mocht Bas de strijd met hem aangaan, dan zou ik proberen hem te pareren.

De 70 kilometer tussen start en aanvang finale werden nagenoeg probleemloos verreden. Er stond wel behoorlijk wat wind, maar uiteindelijk hoefde er niet veel gefloten te worden. Tsja.. en dan wordt het zoeken naar een onderwerp om over te schrijven. Het was de dag van de nieuwe helmen+ Richard van Loon had zijn Rabobank potje ingeruild voor iets nieuws, en het vertrouwde felgroene hoofddeksel van Karl was ook ingeruild voor een moderner exemplaar. In Baarle Nassau bij het opdraaien van de Hoogstratensebaan kneep Bas in zijn remmen. Mijn vooraf bepaalde tactiek flitste door mijn hoofd en met lichte paniek in de stem vroeg ik wat er aan de hand was. Een plaspauze was het antwoord. Hij was echter zo snel terug in de groep dat er twijfels hierover ontstonden in de groep. Had hij in zó korte tijd daadwerkelijk van de fiets kunnen springen, de broek op de knieen kunnen doen, plassen, aankleden en daarna weer aansluiten in het peloton? Of was hij aan de bus gaan hangen om snel effe een spuit te laten zetten door Kees vanuit het raam? Affijn, ik was blij dat hij weer terug was (en niet alleen omdat het zo’n leuke vent is). In Ulicoten begon het spel van demarreren en counteren door de welkbekende strijdlustige renners uit de groep. Om achteraf niet als een profiteur gekenmerkt te worden, heb ik hier ook maar een beetje aan mee gedaan. Je weet immers nooit welke ontsnapping misschien de goeie is. Maar zoals zo vaak wist er niemand echt weg te blijven en kon ik langzaam mijn plannen in daden om gaan zetten. Waar is dat wiel van Bas? Shit……..onze Guido zit er achter en hem inschattende, doet ie dat niet voor niets. Waarschijnlijk had hij dezelfde gedachten gehad als ik. We waren al voorbij de Erikaweg, en nog steeds zat deze stoorzender in de weg. Totdat de groep naar links uitwaait, waardoor ik binnendoor langszij kan komen. Met een klein zetje naar links wist ik Guido opzij te zetten, maar hij gaf zich niet direct gewonnen. Met het nodige trek en duwwerk, gepaard met de kreet “dit is mijn wiel!” wist hij zijn plek weer te heroveren. Dan maar positie achter Guido genomen om de finale in te gaan. Ik zie Jan Janssen nog wel actief op 500 meter voor het eind, maar wat geslinger van een paar renners in de voorhoede deed hem eieren voor zijn geld kiezen.

Uiteindelijk zijn het Mark Geppaard en Bas van Boxel die de sprint op gang trekken. Guido moet het wiel van Bas laten schieten, waardoor mijn lot ook gelijk bepaald is. Waarbij niet gezegd is dat er méér ingezeten had tegen bovengenoemd sprintgeweld. Beiden waren goed aan elkaar gewaagd. Bas wist Mark nog dusdanig dicht te benaderen dat het ook voor hen niet duidelijk was wie er uiteindelijk gewonnen had. Ex aequo zullen we maar zeggen.

Zoals ook op het gastenboek geschreven: Aanstaande woensdag is het weer 8vanChaam. Jullie zijn van harte uitgenodigd om op het terras aan de Dorpsstraat 21 een biertje te komen drinken ter gelegenheid van mijn verjaardag. Fietsen, muziek, bier en eten tesamen. Wat wil een mens nog meer?

 

Groet Louis

Deze post heeft een reactie

  1. Weer een leuk stukje Louis !
    Groet Bas

Geef een reactie

Sluit Menu