Het Tijdrit weekend een dubbel verslag.

De spanning was al weken te snijden. Ingedeeld door Louis aangezien er te weinig echte aanmeldingen waren en met enige zorg de psychische voorbereiding gestart. Groep 4 trainde een paar keer per week en 1 en 2 deden het in combinatie met Leffe ook niet slecht. Wij hebben 1 keer een rondje met z’n 6-en gereden en dat was het dan.  Toen waren we nog met 6 man waarvan Ed de beste benen had. Op de dag, waarvan je wist dat ‘ie ging komen echter met 5 omdat Ed en nare smak heeft gemaakt op de Zigraek en even niet op de fiets zal zitten. Hij maakt het inmiddels weer redelijk met de nodige beschadigingen in het gelaat.

 

D-Day; tegen 15:30 bij de winkel waar Richard van Loon ook bleek te staan want die moest Rene Jansen gaan ophalen. Was even bang dat we met Richard richting Gilze moesten fietsen. Vorig jaar is mij dat slecht bevallen nl. hij nogal een hoge kruissnelheid. Drie kwartier later was het zover, de vrouwen waren gearriveerd, spullekes achtergelaten en hup richting Podium waar we achter groep 4 plaats moesten nemen.  Het aftellen begon en weg gingen we. 10 Meter na het podium zaten we al niet in de samenstelling die we net op het podium doorgenomen hadden. De wind loog er niet om en Joost kwam te snel zonder adem te zitten en kapte ermee. Waarschijnlijk spanning want normaal fietst hij hard zat. Nu nog met 4 man die het met elkaar af moesten maken. Met de aanmoedigingen van Ed en goede verdeling van de krachten zijn we met 39,4 gemiddeld geëindigd. Niet slecht voor 4 man.

 

Nu kon het genieten beginnen, lekker koud pintje en goed gezelschap. Elke groep had zo zijn eigen verhaal; Rene Jansen was op weg naar Gilze al klaar omdat Richard van Loon iets te hard richting Gilze gereden had. Had hem kunnen waarschuwen. De tijdrit is voor Rene een deceptie geworden. Paul Jansen, de laatste tijd ook sterk, had daags voor de tijdrit besloten een paar mooie hoge carbon wielen in de fiets te gooien. Helpt echt bij snelheden boven de 40 maar dan moeten ze wel goed in elkaar zitten en niet aanlopen. De deceptie kwam hard aan en Paul had ff een uurtje nodig om op aarde te komen. Je moet maar zo denken mannen over 2 weken kun je het verschil maken.

 

Zondag ging de wekker op het normale tijdstip. Op de telefoon allerlei chat berichten van leden die om 12 uur nog niet thuis waren en leut hadden in Chaam. Zal wel niet druk zijn deze ochtend. En inderdaad er stonden 2 mannen en 1 vrouw bij de winkel. Uiteindelijk met 9 man het rondje gereden en het was een taaie vandaag. Ons Lilian had een eigen personal coach uit Zondereigen die goed zijn werk deed.  Nico kon het toch niet laten een finale in te zetten die op eigen wijze gewonnen werd door Herman. Aangekomen bij het Knooppunt stond er voor 25 man koffie terwijl Peter ons toch had zien rijden met een paar man.  Rob K. kwam ook nog een bakkie doen als voorbereiding op criterium van de middag. Het plan was daar een kijkje te gaan nemen maar ik ben al aan de voorbereiding van de individuele tijdrit begonnen en nam mijn rust.

Hieronder stukkie van Joost.

 

Deze zondag ochtend stond een beetje als een “dooije” zondag op de kalender. Geschiedenis heeft ons geleerd dat het Gilzer-fietsweekend een dermate aanslag heeft op het gestel dat voor velen een dag recuperatie wel nodig is. (zie de foto’s op de app!)

Waren er op de zaterdag 4 van Boxel ploegen + aanhang actief aanwezig voor de tijdrit, en overige leden; zowel in de organisatie als op de fiets bij de Doortrappers; op deze zondag ochtend waren ze ver te zoeken.

We vertrokken met zijn vijven; jan oomen ,robbie en herman,nico en later bertus sloten later aan dus een zeer select gezelschap deed deze van Boxel ronde. Nu zou je denken; wat kan er dan gebeuren; zo’n klein groepje met de na weeën van de zaterdag; mag geen probleem zijn. Toch hadden we wat momenten die anders konden; twee keer oversteken met een welles/nietes stoppen- situatie en nog bijna een bejaarde geschept die zomaar ineens in Meerle de weg opdook.

 

Onderweg allemaal nog volmondig afgesproken geen finale; gewoon tempo rijden naar huis maar aangezien Nico dacht dat hij op tijd thuis moest zijn (was niet zo, vergissing) en een van Boxel rond zonder eind spurt bestaat niet dus dan toch maar de sloffen genomen in de bocht bij Grazen. Hier ik er achteraan  en zoals gebruikelijk als twee honden vechten om een bot gaat de 3e (Herman) ermee vandoor. Hij was verstandig blijven zitten en zo’n 100 meter voor de meet was ’t een makkie.

 

Snel naar het terras waar koffie voor 30 man klaarstond; Rob Kusters nog even aansloot en na 12 bakken koffie en nog wat alcohol was het tijd om te gaan.

 

As zondag gewone ronde; en dan week erop de individuele tijdrit (zie mail)

 

Mvg Joost

 

P.s wie kan er iets schrijven over de ploegentijdrit + zondag wedstrijd??

 

Geef een reactie

Sluit Menu