Verslag uit groep 3, Ploegentijdrit Gilze 2015

Al maanden van te voren was Louis druk bezig om iedereen te enthousiasmeren voor de ploegentijdrit in Gilze. In eerste instantie kreeg Louis niet alle handen op elkaar, maar along the way kregen de ploegen het virus te pakken. Er werd druk getraind en zelfs ploeg 3 ging trainen op een woensdagavond. Ronald v R, Ed, Joost, Leo, Raymond en Hans M. Voordat het we echt begonnen werd de volgorde gemaakt op advies van Raymond.   Tijdens de training haalden we Richard G in die voor zich zelf aan het trainen was en bleef als secondelijm vast zitten aan ons treintje. Leo en Raymond hadden het zwaar, maar hielden stand en zo was de eerste en enige training een succes voornamelijk door onze stoomlocomotief Ed. Daar zouden we nog veel plezier van hebben tijdens onze echte rit… dacht ik nog. Helaas, een gebroken ketting bracht Ed zwaar ten val tijdens een training met de mannen uit Baal en zo belande hij weer in het ziekenhuis. Na behandeling mocht hij ’s nachts naar huis. De volgende dag toch maar even gebeld hoe het nu met het team verder moest en dat een beetje vent het team toch niet in de steek zou laten (even de druk opvoeren), maar de ratio won, deze keer!En toen waren er nog maar vijf. Op d-day om 15.30 uur afgesproken bij de winkel en naar Gilze gefietst waar we al redelijk snel van start konden. Dat was prettig ook want, Ronald was de hele tijd aan het drentelen en zich druk aan het maken. Aftellen, GO, maar ik zat niet goed in mijn pedalen waardoor ik een fractie later vertrok en de volgorde al niet meer klopte. 1e rondje ging moeizaam (overigens wel demotiverend om in de eerste ronde al door een ploeg te worden ingehaald, totaal zouden 3 teams ons inhalen). Na ronde 1 een fikse tegenvaller, Joost moest lossen. Tijdens de training prima gereden, nu waarschijnlijk z’n dag niet gehad. En toen waren er nog maar vier. Na een paar kilometer in de 2e ronde zagen we Richard G fietsen, alleen. Een (welgemeende) aanmoediging van hem deed ons weer moed geven. De beuk er in, totdat we moesten temporiseren, het beste van Raymond was er af en hij kon niet meer overnemen. In het derde ronde wel gas gegeven en welgemeende complimenten voor Leo, die wanneer het voor het echie is, zijn klasse laat zien. Hard met z’n vieren over de finish en een voldaan gevoel. Hoorde van mijn ploegnoten dat Ed langs de kant stond aan te moedigen, was de motivatie peptalk toch gelukt. Vervolgens na de andere ploegen gekeken en we zag dat Rene het taai had (niet meer na afloop gezien). Nadat alle ploegen binnen kwamen, nam onze voorzitter telkens het voortouw om iedereen te voorzien van de nodige drankjes (waarschijnlijk nog energie over). Na een paar rondjes komen de verhalen pas echt op gang. Kubus kwam er achter die ie geen 18 meer was. Paul had “materiaalpech” en moest de race staken. Ook na een paar pilzen en nog een paar pilzen bleef hij bij zijn verhaal. Ronald van R had al 6 keer vertelt dat ie nu weg ging met de fiets in zijn handen, maar bleef toch zolang er bier kwam. Ook onze voorzitter is een man de moeilijk afscheid kan nemen van een gezellige avond.   Met Louis, Peter, Richard v L naar Chaam gereden. Er moest nog even worden gestopt bij het Chaams Wapen. Het was gezellig druk toen we binnen kwamen, er zaten nog twee andere mensen, die na vijf minuten met mij pratend, hoofdschuddend het cafe verlieten. Louis ging er eens goed voor zitten en na een uur gezever, zijn we naar huis gegaan. Even onder de douche en een paar sterke verhalen over hoe het was geweest, voldaan in slaap gevallen. Hans Marijnissen

Geef een reactie

Sluit Menu