Piep-piep

Piep-piep zegt m’n aaifoon; dat gebeurt niet zo heel vaak dus stiknieuwsgierig ontgrendel ik het scherm. Het is Jan Jaap, “Ik haat rooie mensen die op hun gemak ’s middags gaan fietsen”.
Tja, met dat soort app-jes moet je het dan doen. Help je hem afgelopen zondag nog aan UCI punten, maar een beetje waardering: HO MAAR.
En dat terwijl er zelden zo’n geslaagde dorpentactiek is toegepast als door ons afgelopen zondag. Het Gils-RIJENS collectief. Het ritverslag van Richard was voor ons toch wel een aai-opener, nooit over nagedacht dat je met dorpsgenoten kunt proberen om de overwinning te forceren. Blijkt maar weer hoe door en door slecht mensen uit Galder zijn…
Wij een vergadering ingelast zaterdagavond en eens even goed doorgenomen hoe we het gingen doen.
Om te beginnen zou John bij het keren in Ulvenhout op z’n muil gaan, dit om iedereen een loer te draaien. Zo was het net of de sterkste pion uit onze sprinttrein bij voorbaat op apen gapen lag. Wie er bij was heeft het gezien: aan John is een goede acteur verloren gegaan, want man-o-man wat zag zijn valpartij bij de rotonde er amateuristisch uit….. Hij had voor het showelement eigenlijk nog net iets meer schade op moeten lopen aan z’n pak, want de Satudarah-look van RvR zijn pak is toch wel de max. Maarja, je moet niet alles willen.
De rest van de tocht zouden we zo onopvallend onze kopbeurtjes mee draaien wat prima lukte omdat je geen hand voor ogen zag met de mist het eerste uur (met nog een bijna aanrijding op de Horst).
Voor de finale hadden we een heel plan uitgezet: om te beginnen zou Roel als een malle een demarrage inzetten waar niemand een antwoord op zou hebben. Nou, dat hebben we geweten… Nadat Kubus werd teruggepakt na zijn uitvalspoging was er een moment van aarzeling en daar vertrok Roel. Lichte twijfel en paniek ontstond, het zou de eerste keer niet zijn dat de knecht er met de prijzen vandoor ging. Gelukkig zag Ronald ook het gevaar in en met de moed der wanhoop zette hij de achtervolging in. Je zou het chasse patate kunnen noemen, maar dan haal je toch een beetje de glans eraf.
Daarna wilde Bart kost wat kost zijn bijdrage levering aan HTC Colgilzeja. Nou, wie zijn wij dan om hem dat niet te gunnen. Het is toch al moeilijk genoeg voor Bart, altijd maar in zijn eentje Minderhout verdedigen. Gelukkig liggen zijn roets op de Bolberg dus als je bitch wil chillen is dat geen probleem. Dan kom ik erheen, echt geen probleem. Je typt over Bart en ineens zit je met Lil’ Kleine in je hoofd, raarrrrrr.
Vanaf dit moment ging het een beetje fout. Iedereen had een duidelijke plek aangewezen gekregen in de sprinttrein voor Jan Jaap, maar Jeroen ging zo verschrikkelijk hard weg bij ’t Smokkelaarsje dat ik amper zijn wiel kon houden. Met een uiterste krachtsinspanning kon ik net voor de slinger aanpikken in zijn wiel. Toen ik tussen mijn benen door naar achter keek zag ik de witte fancy-euro-nicht overschoentjes van JP (een bietje gay is best ok) dus de sprinttrein was weer op de rails. Het is mogelijk dat Jeroen bij navraag een hele andere kijk heeft op deze alinea…. Had ie zelf maar een ritverslag moeten schrijven, het lamme hert.
Ruim op tijd vertrok die lange om vervolgens ook als eerste over de streep te komen. Nico maakte het nog een beetje spannend maar kwam te kort. Ons tactisch plan had voor de volle 100% gewerkt en zelden was er zoveel tevredenheid binnen de LIGO gelederen (leg ik in een later ritverslag wel eens uit).

Voor komende zondag zijn we precies hetzelfde van plan. Vooral omdat het niet onwaarschijnlijk is dat John weer op z’n plaat gaat. Dus alle andere dorpen (en Breda), bestudeer dit goed en wees voorbereid!
In de nabespreking bij ’t Knooppunt ging het voor de tweede week op rij over Shetlandpony’s en taludschapen. Om maar aan te geven dat het niet altijd niveau kan zijn. Twee bakskes koffie en een fleske rooie Juup later zijn wij weer terug naar het oosten gereden (daar waar de wijzen vandaan komen).
Volgende week de laatste tocht van het jaar. Wat gaat zo’n wegseizoen rap voorbij zeg.

Geef een reactie

Sluit Menu