Zondag 9 april 2017, Toertocht Raymond, door Louis

 
Zo’n mooie rit verdient een ritverslag!
 
 
De halve club was op zaterdag al onderweg geweest om kilometers te maken in België of nog zuidelijker in Roubaix. Iedereen schijnt wel voor een of andere topprestatie later in het seizoen aan het trainen te zijn. De kilometerrecords vliegen je op Strava rond de oren.
Aangezien ik mezelf ergens in het najaar van 2016 in een slecht moment heb laten over halen de Marmotte weer eens te gaan rijden, werken al deze prestaties van mijn clubmaten een beetje op mijn gestel. Ik zal toch ook hier en daar wat moeten bijtrainen anders gaat het niet goed komen op die 4 Alpencols. Daarom op zondag, met een zomerse weersvoorspelling maar eens een uurtje eerder op de fiets gestapt. Nog snel even 25 kilometer extra maken, want wie het kleine niet eert……… Helaas waren die 22 graden allemaal voor de namiddag gereserveerd. Tjonge jonge wat was het koud.
Met haast bevroren vingers en tenen heb ik bevend als een rietje het uurtje vol gefietst en aankomend bij de fietsenwinkel werd het me spontaan zwart voor de ogen. Ik moest even gaan zitten, om niet om te vallen. Mijn broer stond er al te wachten en vreesde dat hij de komende week wat rijlessen zou moeten afzeggen, voor een onverwachte crematie. Zo beroerd zag ik eruit. Zittend tegen de gevel en misselijk als een kat zag ik de overige leden langzaam binnen druppelen, allemaal klagend over de onverwachte kou. Ik heb lang getwijfeld of ik überhaupt wel mee zou rijden, maar toen Erik en Carlien heel stoer in korte broek met geoliede blote beentjes aan kwamen fietsen was dat voor mij het teken dat ik op moest houden met “de miet” uithangen en ben ik toch maar op mijn fiets geklommen. Ik wist me gesterkt door de gedachte dat ‘good old’ Kees weer eens achter het stuur van de bus zat, en zeker een plekje voor me zou hebben, mocht het niet beteren. Op de valreep kwamen Marc Goossens (altijd in voor een goed gesprek) en ook Roel en John (altijd in voor een hárd gesprek) nog snel aansluiten. 
Carlien bleek ook een beetje misselijk te zijn. Ze zal toch niet….? Maar nee, het kwam volgens haar van de vele energiedrankjes die zie tijdens de Haveland tocht (oid) had gedronken. Ze hadden gedronken voor 180km maar door onverklaarbare reden waren ze na 110 km al weer terug aan de finish. Het schijnt dat witte Tonnie deze teleurstelling dusdanig slecht kon verwerken dat hij na afloop kwaad op de fiets van Mol naar huis is gereden. Sindsdien heeft niemand meer iets van hem gehoord. Affijn, Carlien ook ziek, dus dat schept een band, en samen hebben we stilzwijgend een beetje achter de groep aangereden. Met het stijgen van de temperatuur begon ik er toch weer langzaam bovenop te komen. Het prille April zonnetje begon zijn werk te doen en de kou verdween uit de oude stramme botten. Door de zon en de prachtige wegen die Raymond uitgezocht had door het Kempenland, begon ik er zowaar weer zin in te krijgen. Op de spaarzame momenten dat we eens moesten wachten voor een auto, vergat Bart even zijn klikkers los te maken en viel hij stijlvol voor Carlien van zijn fiets. “ Ge wit toch dat ik vur oew val!” was zijn gevatte opmerking en met slechts imagoschade kon hij zijn weg vervolgen. Zoals op de app gemeld; het was weer eens een ouderwetse toertocht. Het gemiddelde tempo lag maar net iets boven de dertig kilometer, waardoor we ook de kans hadden om af en toe eens om ons heen te kijken in plaats van met de neus op de stuurpen te hangen.
De route voerde onder andere langs het Zilvermeer met jachthaven en naar het schijnt ook langs het stulpje van Tommeke Boonen. Ik heb het zelf gemist maar kennelijk was zijn hele gevel versiert met wielershirts en spandoeken om hem zijn laatste Roubaix zegen te bezorgen. Het heeft niet mogen baten.
In Postel mochten we weer neerstrijken op het terras van Den Beijerd. Tenminste, zo werd ons uitdrukkelijke door de kenau van dienst gevraagd, als we na afloop al de stoelen weer op hun plek terug zouden zetten. Ze bleek achteraf best aardig te zijn, maar ja…dat is een koe ook, en die geeft er ook nog melk bij. Met een appelpunt en twee bakjes koffie achter de kiezen gingen we over Nederlands grondgebied weer richting Galder. Via Poppel en Alphen ging de route weer naar huis. Speciaal voor de Chaamsche leden had Raymond de route buiten de kom van Alphen (daar komen wij niet graag) omgeleid richting Chaam en Galder. Carlien was helaas minder goed hersteld en tijdens de laatste kilometers heeft Kees zich over haar ontfermd. De mannen van Gilze zijn in Chaam richting Banner gefietst en de rest heeft het rondje keurig uitgereden tot aan de finish.
Een toertocht zoals een toertocht hoort te zijn. Het weer hebben we niet in de hand, maar alle andere factoren gelukkig wel! Dit belooft wat voor het komend seizoen. In mei gaan we onder aanvoering van Joost weer iets van onze ‘bucket list’  afvinken. We gaan de toren van Uppel aanschouwen.
 
Wikipedia zegt er het volgende over:
Uppel (vroeger ook wel Gantelwijk genoemd) is een dorp in de gemeente Woudrichem in de provincie Noord-Brabant, in de vorm van lintbebouwing gelegen aan de Uppelsedijk, die fungeert als slaperdijk van de Biesbosch. Het dorp is gelegen in het Land van Heusden en Altena. De dichtstbijzijnde andere dorpen zijn AlmkerkNieuwendijk en Sleeuwijk
In het dorp staat de watertoren van Almkerk, die een herkenningspunt vormt voor het verkeer dat voorbijraast over de A27. De toren is in 2007 door Brabant Water buiten gebruik genomen na uitbreiding van het Waterproductiebedrijf Genderen. Het is nog niet bekend wat er met de toren gaat gebeuren. Aan de toren hangen antennes van aanbieders van mobiele telefonie. In het polderlandschap buiten het dorp staan de Uitwijkse Molen, de Zandwijkse Molen en de Ouden Doorse Molen.
Ten noorden van Uppel bevindt zich het Fort aan de Uppelse Dijk, een onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie en tegenwoordig een natuurgebied. Langs Uppel loopt de Uppelsche Gantel.
Hoewel Uppel nu een volwaardig dorp is, was het tot laat in de vorige eeuw een buurtschap behorende bij Almkerk. Dit is nu nog te herkennen aan het ontbreken van een eigen postcode.
 
Als je niet beter zou weten, dan zou je denken dat het over Galder gaat…..

Deze inhoud is beschermd voor alleen site leden. Log in indien je een bestaande gebruiker bent. Nieuwe gebruikers kunnen hieronder registreren.

Aanmelden voor bestaande gebruikers
   
Nieuwe gebruiker
*Verplicht veld

Reacties zijn gesloten.