Donderdag 25 mei, Hemelvaartsdag, Paul

Wij waren erbij!

 

Toen Kraijeck Wimbledon won? Geen idee… Toen Max Verstappen de GP van Spanje won? Ik weet het echt niet… Heeft Inge de Bruijn ook Olympische medailles dan? Het zal best.

Maar mocht er ooit iemand vragen: ‘Waar was jij toen John Kuijpers won?’, dan kan ik tenminste zeggen: ‘Ik? IK WAS ERBIJ!’

Echte klasse komt altijd bovendrijven zeggen ze. En vandaag is dat bewezen. Niks op tijd naar bed! Niks een pilsje laten staan! Sterker nog, Johntador rookt met hetzelfde gemak iedere dag een builtje Brandaris leeg. En toch wint hij nog, zo vlak voor zijn 50e verjaardag, met twee vingers in de neus een van Boxel finale. Ongekend, was Chris Horner een paar jaar geleden bijzonder: dit slaat alles.

 

 

De woensdagavond voor Hemelvaartsdag zit ik op de bank met verbazing naar het programma te kijken wat Kim volgt, waarbij ze uit een vrouwenbuik een halve emmer wormen toveren, als ik me plots besef dat het wel erg rustig is op de van Boxel Gulen app. Dan stuur ik zelf maar ff een appke of er nog liefhebbers zijn voor morgen. Al snel komen er een stuk of 6 opgestoken duimpjes binnen dus dat belooft een mooi groepje vanuit Gils. Als dan ook Ajax nog zo attent is om de finale te verliezen (mooie prijzenkast dit seizoen daar) blijkt ook Roel perse mee te willen om zijn frustratie eruit te fietsen.

 

Joost zijn ritverslag van vorige week blijkt toch  effect te hebben gehad. Want waar Joost het over het ‘Gilze-scenario’  had, weten wij natuurlijk allemaal dat hij het over Abebe had. En op deze Zonderdag staat Abebe zowaar om 8 uur klaar in de Fazatendrift. Er lijkt zowaar toch iets van gevoel in die gast te zitten. Wat Joost uiteraard niet weet, is dat Jeroen druk bezig is met een heel elftal bij elkaar n*#ken, dus die is gewoon bekaf op zondagmorgen.

 

Ook John staat al klaar, met de vreugdevolle mededeling dat hij een nieuwe fiets heeft gekocht bij Basje. Een rooie Ridley, wel mooi dat er vanaf volgende week weer zo’n kraakapparaat minder meerijdt op zondag.

 

Met een man of 8 zijn we uiteindelijk richting Ulvenhout gereden, waar Jack het nodig vond om lek te rijden zodat we daar ook een halve wijk hebben gewekt met ons gekwijk. De band was amper gewisseld met de vakkundige hulp van Bas (daar zou hij wat mee moeten doen), of de rest kwam er al aangescheurd zodat wij naadloos aan konden sluiten. Ik kwam daar langs Hans van Eil te fietsen die een beetje apart op zijn fiets zat. Niet zo raar want hij had voor eerst sinds tijden geen kater op de fiets bekende hij later.

 

Met 1 kopbeurtje, een lekker tempo en stiekem toch nog wat wind waren we in no time in Ulicoten. De voorsten draaiden de bocht door en riepen vrij, wat toch niet helemaal klopte aangezien er een dikke camion aan kwam. Hierdoor moest de helft van de groep alsnog in de ankers en de rest kon door. Dit leverde al mooi verschil op nog voor de finale. Dit en het vorige ritverslag moeten mijn kleurgenoot er toe geinspireerd hebben om er als een razende van tussen te gaan. Op de vorige roodhardigevergadering is besloten dat we dit soort kansen niet mogen laten liggen, dus hier moest ik wel achteraan. Samen reden we als de brandweer, maar helaas werden we bijgehaald bij Meerle.

 

Na nog wat schermutselingen, demarrages, dichtgereden gaten, chasse patates en wat al niet meer ging het in razende vaart richting het einde van de Goudbergseweg. Bartje deed nog een ultieme poging, maar helaas, dat werd hem niet. Zitten we daar met met Ligo 1,2,3 voorop, maarja, dat ritverslag is al ooit geweest. Gelukkig komt daar ineens als een (luidruchtig) duveltje uit een doosje John Kuipers voorbij geraasd met een ongekende versnelling. Rene Jansen had hem zeker niet bijgehouden in zijn hoogtijdagen en vandaag leek er op 10 meter van de meet de hand van god wel aan te pas te komen. ONGEKEND. Met ruime voorsprong en zonder anderen op foto pakt hij hem. Hij is ribedebi zou Michel Wuijts zeggen.

 

Op de Markweg is het nog altijd feest, en als zelfs het zonnestraaltje van het Knooppunt John meteen feliciteert en zijn fiets aanneemt kan het niet meer kapot. Hij vertelt meteen zeer vriendelijk dat hij nog 500 fietsers verwacht die dit kampioenschapsfeest mee komen vieren, en of wij dus onze fietsen een beetje krap willen parkeren. Uiteraard, gastvrijheid voor alles!

 

Bescheiden als hij is stelt John maar meteen voor om vanaf nu te gaan rijden met een van Boxel shirtje met een gouden bandje rond de arm.

Dit lijkt niemand teveel gevraagd, en per volgende week willen we ook graag de naam van de fietsclub laten veranderen in Heejum Cycling.

 

Het is maar zeer de vraag of John lid blijft, ware kampioenen stoppen immers op hun hoogtepunt. En dit zou een mooi moment zijn voor hem om zich op zijn hobbies te storten: bier drinken en shag roken.

Deze inhoud is beschermd voor alleen site leden. Log in indien je een bestaande gebruiker bent. Nieuwe gebruikers kunnen hieronder registreren.

Aanmelden voor bestaande gebruikers
   
Nieuwe gebruiker
*Verplicht veld

Reacties zijn gesloten.