Busje komt zo / Zondag tocht van 08-03-2020

Niet eerder was deze tekst zo van toepassing geweest als afgelopen zondag!

Het liedje van H. Hollenboer, nu gaat dit liedje over drugsverslaafden; bij ons kan de tekst aangepast worden naar fietsverslaafden.

Het busje komt zo, een liedje over twee verslaafden die op de methadonbus wachten die maar niet komt opdagen en dan tegen elkaar zeggen Het busje komt zo en als de bus uiteindelijk wel komt opdagen ze er door onoplettendheid door doodgereden worden.

Gelukkig hebben wij een busje dat al vele vele vele jaren wel komt, met Jan (en as zondag Kees) aan het stuur die voor zorgen dat indien je bij het busje komt dit dan ook overleefd!

Terug bij het begin; zoals gebruikelijke de laatste weken windkracht 5 of meer bij aanvang; deze dag ook aan de start een Poolse gastrijder die zich had uitgenodigd en na sprint op het viaduct bij de Galderse Meren nooit meer gezien. Hij had waarschijnlijk geen geduld om de rest van ons rondje af te maken, heb zo’n vermoeden dat we deze niet meer zien.

Wel een vrije grote groep sloot aan in Ulvenhout; ondanks dat Doortrappers ook hun openingsrit hadden telde ik uiteindelijk 23 leden.(+ nog Ronald K en Nico aan de koffie achteraf) en nog wat gastrijders die ook in Ulvenhout aansloten. Grote groep dus.

Twee vaste renners werden gemist (en dat blijft wel even zo) Louis, ski ongelukje en nu als een halve Robocop even verder moet en Hans M, die een schuiver op een Bels fietspad heeft gemaakt met gebroken pols als gevolg.

Heren, beterschap bij deze !

De ronde, het is duidelijk dat de afdeling “Gilze” al langer in training is dan rest van de club; want op een paar uitzonderingen na ging het met horten en stoten. Zeker in het laatste uur waar zoals gebruikelijk het tempo omhoog ging met als gevolg dat er wisselende contacten waren achter de bus.

Ik was gelukkig niet de enigste want als rotte appels viel de een na de andere uit het zog van het peloton om bij de bus aan te sluiten; Jan zorgde ervoor dat deze afvallers in verschillende batches weer teruggebracht werden naar de groep. (om er vervolgens weer af te waaien)

Fluit eens werd mij toegeroepen (ik was enigste met zo’n ding aan mijn lippen) en die paar keer dat ik floot was het aan dovenmans oren gericht; het was niet te horen, of ik zat zonder lucht. (Enigste reactie was van een kievit bij Molenschot!)

Hoorde diverse mensen roepen heeejj, ff wachten; gaat te hard enzo…en dan die wind…we weten hoe het werkt; het is zaak om het spul bij elkaar te houden en bij de finale mogen we elkaar aan gort rijden; praktijk is weerbarstiger.

Toch een oproep om hier rekening mee te houden; zoals het er nu naar uitziet as zondag rustiger weer en zijn we hopelijk van de wind af wat de samenhang in het peloton zal bevorderen!

Tot zondag!

Mvg Joost

 

 

 

 

Sluit Menu