5 juli 2009

Zaterdagavond 4 Juli wordt in Chaam de ‘Chaamloop’ georganiseerd. Bij de start van de 10 kilometer zien we ineens Louis Vriens in looptenue aan het lint verschijnen. In het warme weer weet hij een zeer respectabele tijd ergens voor in de 40 minuten weg te zetten. Die zal morgen wel niet meefietsen denk je dan, maar niets is minder waar. Om acht uur zondagochtend meldt Louis zich weer voor het rondje Van Boxel. Zaterdagmiddag lopen en zondagochtend fietsen is zijn schema in het weekend.
Zelf heb ik de Chaamloop vanaf het terras meegemaakt, hetgeen op dat moment wellicht niet zo inspannend lijkt, maar de dag daarop toch ook voor behoorlijk wat fysiek ongemak kan zorgen. Gelukkig is er dan nog die wekelijkse mentale druk om er bij Van Boxel niet afgefietst te willen worden. Die zorgt ervoor dat het verstand zegeviert en een stemmetje in mijn hoofd laat zeggen dat ik toch maar beter op tijd naar huis kan gaan. Hetzelfde stemmetje werd ook door Richard Geerts gehoord, maar Hans van Eil bleek iets minder goede oren te hebben, met alle gevolgen van dien.
Bij de winkel vertrekken we een paar minuten over achten, waardoor René Janssen nog net op tijd kan aansluiten. Hij zegt echter bewust altijd te laat aan te komen om zodoende al vast wat extra trainingsarbeid te verzetten door in zijn ééntje naar de groep toe te fietsen. Deze morgen was dat dus een maar een korte inspanning, maar als hij wil, kunnen we volgende week ook om kwart voor acht vertrekkenJ
Vorige week werd er nog regelmatig op de snelheidsfluit geblazen om iedereen bij te kunnen laten houden. Deze morgen bestond de groep uit leden die (volgens mij) niet vies zijn van een wat hoger tempo. Eens kijken of we zonder fluit de tocht zouden kunnen uitrijden?
Nadat de afdelingen Baol, Chaam, Gilze en nog wat enkelingen aangepikt hadden ging het in een hoog tempo onder een lekker zonnetje en met niet al teveel wind richting Galder.
Snelheden van boven de 35 km/uur waren meer regel dan uitzondering, maar niemand die er zich ongemakkelijk bij voelde. Ook Kees van Boxel had zich weer eens op de fiets gezet en kon met groot gemak voor in de groep meedraaien.
Rob Kusters blijft ons verbazen met zijn materiaal. Ging hij vorige week nog vreemd op de Ridley, deze week had hij een testfiets bij van een onbekende fietsenzaak uit het zuiden des lands. Het Wilier frame was uitgerust met het nieuwe elektrische schakelsysteem van Shimano en een paar wielen van Fulcrum die net zo duur zijn als menige complete fiets in onze club. Alles tesamen goed voor een totaalprijs waarvoor je ook een nieuwe auto kunt kopen. Rob had de fiets mee mogen nemen met slechts één enkele voorwaarde: Als eerste over de streep bij de Goudbergweg! De concurrentie in de fietsenwereld blijkt meedogenloos te zijn. Ikzelf heb bij Ad de Beer in Chaam al een electrische fiets van Gazelle gereserveerd voor de tijdrit van volgende week. Ik heb hem een plaats bij de eerste 20 beloofd!
De tijdrit komt er dus aan, en die wordt behoorlijk serieus genomen. Bart Marinus had een kilo of 5 oud ijzer aan zijn stuur gebonden waarop hij rustig kon gaan liggen. Recht voor zijn neus had hij zijn teller gemonteerd en nu is het slechts een kwestie om dat ding niet onder de 40 km/uur te laten komen. De mannen van Kokx uit Gilze hadden een iets subtielere constructie voorop zitten, maar wel met dezelfde doelstelling. We zijn benieuwd wat dit gaat worden!
Terug naar de rit: We zijn Ulicoten weer uitgereden en wederom blijkt niemand in staat om van de groep weg te rijden. Tonnie Snoeys dacht nog even dat we allemaal een paar maanden gestopt waren met fietsen, maar hij kwam er al snel achter dat zijn vertrouwde jump vanuit de eerste bocht niet toereikend was. Er zijn er simpelweg teveel die goed in vorm zijn en gewoon hard kunnen rijden. Met z’n allen dus weer op weg naar Strijbeek.
Waar ik normaal probeer als uitgesproken niet-sprinter een beetje voorin mee te draaien, zodat ik eventueel mee kan springen als er toch een ontsnapping plaatsvindt (je moet toch íets), koos ik er vandaag eens voor om het geheel vanuit het achterveld te aanschouwen. Het zou immers toch wel bij elkaar blijven. Als je je wilt sparen, dan kun je het beter goed doen, dus wat is er nog beschutter dan in het wiel van Richard Geerts te kruipen? De sponsornaam komt op zo’n wielerbroek maat 6 wel een heel stuk beter uit de verf dan bij mij! Redelijk ontspannen gaat het van Meerle naar Chaam, en draaien we via de Oude Baan de Goudbergseweg op. Als je je niet te druk maakt stelt 40 per uur niks voor. Ik kan alleen niet navertellen wat er zich voorin allemaal afspeelde, dus wordt dit een beetje een eenzijdig verhaal.
Richard zit nog steeds met z’n rugklachten, dus had niet de intentie om zich vooraan het front te melden, maar bij het ingaan van de laatste kilometer kroop het bloed waar het niet gaan kan. Ik was ondertussen zelf wat verder opgeschoven, maar daar kwam het sprintkanon in een behoorlijk tempo weer langszij. Dat is het goede wiel dacht ik, en inderdaad werd ik in een zetel naar voren gebracht. Harder en harder ging het en ik zag de inmiddels sprintende voorzijde van de groep dichter en dichterbij komen. Dit gaat helemaal goed komen, dacht ik, want ik had geen trap teveel gedaan, dus die éne jump zou ik nog wel kunnen maken….. Totdat een tegemoetkomende auto in de verte ons dwong om vaart te minderen en rechts van de weg in de groep te schuiven. Veiligheid voorop! Achteraf zagen we op de teller dat we de 60 km/uur aangetikt hadden.
De fiets van €8.500 bleek zijn geld waard te zijn, maar zonder herniaklachten, dan weet ik het zo net nog niet.

Iedereen veel succes bij de tijdrit volgende week en de ploegentijdrit de week erop!

Geef een reactie

Sluit Menu