6 september 2009

Oei oei, succes kan soms tegen je gaan werken! Was in het begin iedereen ‘slechts’ enthousiast over de ritverslagen, tegenwoordig wordt er al kritisch commentaar geleverd op inhoud en op de dag van verschijnen van het verslag J Daarom voor deze week weer een ritverslag met iets meer passie en reeds op zondag op de site!
Je ziet het, het bestuur is er om al jullie wensen in vervulling te laten gaan.
6 september beloofde voor de materiaal freaks onder ons een interessante tocht te worden. Binnen het peloton waren weer een aantal gloednieuwe raspaardjes te bewonderen. Hadden we vorige week al met jaloerse blikken naar de Cannondale Supersix van Vincent mogen kijken, vanmorgen kwamen daar nog de nieuwe Canyon van Rob en de Wllier Izoard van Ronald (Koks) bij. En als ik het goed begrepen heb was ook de Ridley waarop Jeroen vandaag rond reed recentelijk aangeschaft. De economische crisis gaat kennelijk aan het Van Boxel peloton voorbij. “Geld en Wielen moeten rollen” is ons motto.
Vorige week heb ik terloops de drie coureurs van B&M finance uit Etten-Leur vernoemd die samen met ons de tocht van 100 om de Beek hebben gereden. Ze hadden zich vorige week uitvoerig in laten lichten over onze wekelijkse rit. Elke week 20 of meer deelnemers, gemiddelde altijd ruim boven de 30 km/u, materiaal- en bezemwagen met vaste chauffeur, gecontroleerde snelheid over de eerste 75 kilometer, een onofficiële finale van een kilometer of 12 en zelden een valpartij. Wat wil de fanatieke toerrijder nog meer? . Maar de charme van onze rennners gaf uiteindelijk de doorslag. Zij vonden ons allemaal zo leuk en aardig dat ze besloten hadden om vandaag wéér eens met ons mee te rijden. Gretig stonden ze als eerste om 8 uur bij de winkel van Van Boxel.
Het toeval wilde dat er vandaag om 8 uur nog slechts een handvol renners aanwezig was, dus de heren vreesden even dat al die andere positieve verhalen wellicht ook gelogen zouden zijn. Maar gelukkig kwam het onderweg nog allemaal goed (bijna allemaal tenminste) en waren we uiteindelijk met 26 man van Van Boxel + onze 3 gastrijders.
Het tempo zat er vanaf het begin goed in en er werd vaak 35+ gereden, maar vooralsnog bleek iedereen goed mee te kunnen. Pas op het viaduct van Bavel werd het wat onrustig en moest de fluit voor de eerste keer geblazen worden. De wind stond uit een andere richting waardoor het niet altijd gemakkelijk was om je te verstoppen. Hierdoor was het niet alleen voor de koptrekkers zwoegen. Om mogelijke oververmoeiden sneller te kunnen signaleren hebben we een fluitist achterin gehouden en één in de eerste helft van de groep. Af en toe een fluitje was genoeg om uiteindelijk iedereen mee te kunnen laten komen. In Baarle Nassau werd nog even van de normale route afgeweken in verband met de Pruimentoer. Navraag bij onze Baarlese renners waarom ze daar niet aan mee deden, gaf een eenduidig antwoord: “Teveel bochten, en teveel aanzetten”. Rob gaf aan dat hij niet het risico wilde lopen om zijn nieuwe fiets al in het eerste weekend in een mogelijke valpartij te beschadigen. Tonny en Patrick hadden zo gauw geen ander excuus voorhanden. Echte diesels die mannen uit Baol!
Ulicoten: Normaal kun je er een kanon afschieten en valt er in de verste verte geen mens te bekennen op zondagmorgen om kwart voor tien. Vandaag leek het wel of de hele wereld samen kwam op het kruispunt richting Meerle. Een fietsclubje van Primus Haacht, twee auto’s van rechts en een auto van links en fietsclub Kees Van Boxel met 29 man die aan de finale wil beginnen! Het duurde even voordat iedereen zich, na alle voorrangsregels in acht genomen te hebben, weer op gang had getrokken maar de groep ging uiteindelijk toch in grote vaart richting Meerle. Bij het opdraaien van de Chaamseweg toch maar eens naar voren geschoven en tot mijn verrassing blijken er een man of drie ontsnapt te zijn. Effe checken bij mijn ploegmaat leerde me, dat deze jongens dus al vanaf Ulicoten weg waren en dat het Bart, Bart en Vincent waren. Achter hen waren Tonny, Rob en René al een tijdje bezig om het gat te dichten. Dit lukte pas net voor Chaam doordat op het laatste moment nog wat anderen de handen uit de mouwen wilden steken. Rob en René waren de eerste die de Oude Bredasebaan op draaiden en de rest zat op het vinketouw, klaar om mee te springen als er iemand zou bewegen. De 3 gastrijders manifesteerden zich ondertussen ook nog steeds voorin. Maar met name Ronald Koks en Bas van Boxel hadden zich onderweg in de laatste kilometers gedeisd gehouden, dus vanuit die hoek was nog wel een actie te verwachten. Helaas kwam niet de gehele groep ongeschonden uit de “Heestermans” bocht. Achterin de groep maakte Ronald van Rijsbergen een flinke smak tegen het asfalt. Aanvankelijk zag het er ernstig uit dus de ambulance broeder was al gebeld, maar gelukkig kon Ronald met wat hulp in onze eigen bus getild worden. Helm in tweeën, T-shirt gescheurd, huid geschaafd, imago beschadigd, maar gelukkig niets gebroken! Uiteraard was de finale geneutraliseerd en was iedereen tot stilstand gekomen, zodat we nooit zullen weten hoe deze interessante finale af was gelopen. Op het terras van ’t Knooppunt werden nog diverse mogelijke scenario’s besproken, waarbij ieder zichzelf nog wel een hoofdrol had toebedicht, als niet…………
Bart Marinus was zelfs zo zeker van zijn zaak, dat ie vrouw en kinderen had opgetrommeld om de gegarandeerde overwinning samen met hem te vieren. Helaas, volgende keer beter.

Ronald, van harte beterschap!
Volgende week is het de toertocht naar de Bokkerijder.

Groet Louis

Geef een reactie

Sluit Menu