27 september 2009

Opnieuw een schitterende zondag ochtend verschijnt er bij het opendoen van de gordijnen.
Wat gaat dit vandaag worden was mijn gedachte. Zeker na het erg gezellige 40’ers feest van gisteren avond! Marc van Zanten had samen met enkele maten een feest georganiseerd waar alle clubleden uit Gilze aanwezig waren. Er werd stevig gedronken en even leek het erop, dat gaande weg de nacht, er geen enkele renner uit Gilze nog in staat was om, de ochtend erna, op de fiets te springen. Bart zij om 2uur nog dat hij zich met al die drank steeds sterker ging voelen en dat zijn deelname zeker niet in gevaar ging komen.
Dus met een zwaar hoofd dan toch maar om 8uur naar de verzamelplek gereden en wachten op de opkomst. Bart, Vincent, Bas en ikzelf was de opkomst en met een kleine “dranklucht” omgeven dan toch maar richting Ulvenhout, het peloton tegemoet.
Aangesloten bij de rest tel ik al 15 renners die deze mooie ochtend niet zonder enige inspanning voorbij willen laten gaan. Met een mooi tempo, en zonder het geluid van de fluit, rijden we het rondje verder om onderweg nog enkele renners op te pikken. Bij Alpen rijden zowaar nog 3 renners zodat het totaal op 20 renners komt.
Gaande weg het verloop van de ronde, lijkt het een 2 strijd te worden tussen de gebroeders Jansen. Als 1 van beide op de kop van het peloton komt, gaat zoals gewoonlijk de snelheid fors omhoog. Voorbij Ulicoten wordt er deze keer niet gedemarreerd!?, maar ontstaat eigenlijk een kopgroep van 5 man. Of het nu opzet of onoplettendheid was, is tot op dit moment nog niet duidelijk. Bas en Ronald waren 2 aan 2 nogmaals de belevenissen van de avond ervoor aan het doorspreken, tot opeens een gat van ongeveer 300m was ontstaan. Ronald wist dat broer Vincent en neef Bart , die zich de avond ervoor al beresterk voelde, in de kopgroep zaten. In deze familie zit het wel goed, hoor!
Plots ontdekt Jan Jansen dat broer Rene ook in de kopgroep zit en dat zijn kansen op een overwinning redelijk groot zijn, als het aankomt op een eventuele eindsprint. Om op een eerstvolgende verjaardag, binnen de familie Jansen, niet al te veel wrijving te krijgen over een onterecht gewonnen sprint, besluit Jan om broer Rene terug te halen. Helaas slagen deze pogingen niet. Dit omdat in het peloton, deze ochtend, geen samenwerking georganiseerd kan worden om zo de kopgroep terug te halen. De enige die opgeslokt wordt is Hans van Eil. Hij verklaart later, dat er in de kopgroep te weinig gepraat werd en dacht dat hij in het peloton misschien nog wel gezelschap kon vinden voor een goed gesprek?! Helaas moest hij het doen met enkel wat morrende renners die nog druk bezig waren om een “treintje” te formeren. Maar dit “treintje” leek meer op een oude locomotief, die een paar dagen ervoor, in Barendrecht was gestrand.
In de kopgroep werken Rene,Bart, Vincent en Tonnie S. goed samen en gaan zo onderling uitmaken wie de sterkste van dit 4 tal gaat worden. Omdat Bart Marinus de avond ervoor (het lag dus niet aan de drank) al wist dat hij erg sterk was kon het dus niet meer mis gaan! Hij wachtte het juiste moment af en kon zo zijn eerste overwinning in zijn nog prille wielercarrière pakken! Gezien de reacties op het gastenboek is dit de middag en mogelijk ook nacht erna, uitbundig gevierd. Bart kennende, zal het zeker gepaard zijn gegaan met de nodige ………………
Volgende week volgt er een aankomst in Gilze ( Lees Gastenboek )en zal Bart dus ook volgende week nog als winnaar van de laatste sprint naar huis gaan. 2 weken als winnaar door het peloton rijden is niet voor velen weggelegd.

Johan

Geef een reactie

Sluit Menu