4 oktober 2009

Héhé, na afwezigheid van een drietal weken, eindelijk weer eens present. Op de weg richting Galder kom ik al in gezelschap van Raymond en Bart. Deze laatste had nog steeds pijn in zijn kaken vanwege de brede grijns die hij vorige week trok bij het passeren van de meet.
Bij de winkel van Van Boxel wordt het al snel lekker druk. Ik weet niet of het aan de beloofde koffie met appelgebak bij Keth’s cycling centre te wijten is, maar kennelijk wilde niemand vandaag verstek laten gaan. Inclusief Nico en zijn maat waren we uiteindelijk met 29 personen onderweg. Dit kan een record genoemd worden. Op de aanwezigheidslijst zal dit echter niet zo blijken, omdat de namen van onze 3 leden daar nog niet aan toegevoegd zijn.
Voor de uitslag van de competitie speelt het geen rol, maar voor de archieven zullen we dit wellicht toch even aan moeten passen.
Ook de groep uit Gilze was goed vertegenwoordigd. Zij keken al uit naar de “after-party” die deze keer eens op eigen terrein gehouden kon worden.
Géén finale was het motto voor vandaag. Daarom werd er denk ik voor gekozen om dan het tempo gedurende de hele tocht maar flink op te voeren, zodat er in ieder geval nog afgezien kon worden. Regelmatig moest er de fluit aan te pas komen om het tempo enigzins in toom te houden. Onderweg viel er verder niet zoveel te vermelden. Het natte wegdek zorgde voor wat lekke banden. Louis Vriens blijkt achteraf tweemaal lek gereden te hebben, en bij aankomst in Gilze stapt ook Jeroen van Veen uit de bus.
Vanuit Ulicoten werd dit keer richting Chaam gereden en via de Huisdreef en Gilzeweg werd koers gezet richting Gilze. Niet iedereen had tijd en/of zin om mee naar Gilze te rijden, en een klein groepje vervolgde het vertrouwde parkoers richting Galder.
Een drietal fietsers die achterin het peloton aansluiting hadden gevonden, haakten bij het opdraaien van de Gilzeweg weer af. Geroep gefluit en de hele groep werd stil gezet. Zonder echt mee te krijgen wat er nu gebeurd was, zijn we weer gaan fietsen. Uiteindelijk bleek een van de drie vreemden gevallen te zijn. Zijn maten ontfermden zich over hem en zodoende was er voor ons geen reden om langer te blijven staan. Met de kerktoren van Gilze in het vizier ging het tempo nog regelmatig naar én over de 40 kilometer per uur.
In de Nieuwstraat werden we opgewacht door Kethlyn, Corné en nog een bevallige assistente, die de hele groep van koffie en appelgebak met slagroom voorzagen.
Ook Sjack Marinus en Karin kwamen nog even langs en het was goed om te horen dat ze ondanks de zware omstandigheden de moed er goed in hielden. Sterkte toegewenst namens de hele club!
Na de koffie hebben we van Kethlyn een uitleg gekregen over de mogelijkheden om in haar sportcentrum in de winter het verval te minimaliseren. Je kunt kiezen voor spinnen met een ‘virtuele’ trainer of het fietsen met reallife videobeelden over bekende parkoersen. Voor Sjack geen vreemde ervaring. De dans van de stervende zwaan op de Cauberg is nog geen jaar geleden!
Richard Geerts heeft nog een poging gewaagd om het record van Pantani op de Alpe d’Huez te verbreken, maar ik geloof dat na 2 kilometer de pijp al aardig leeg was. Gelukkig voor hem gingen we foto’s maken bij Kethlyn en Bas voor de zaak. Als het goed is vind je deze foto’s ergens onder dit artikel terug.
Zoals gezegd na alle verplichtingen nog even afpilsen bij D’n Door. De eerste indruk bij binnenkomst was nogal kil en kaal, maar het bleek dat men de zaak aan het voorbereiden was op een middagje Gilzer kermis. De worstenbroodjes en het bier smaakten echter prima en gezelligheid moet je toch echt zelf maken.

Groet Louis

En nog een verzoek, van Bartje
dag clubleden
even ter herinnering voor ieder die zich nog niet opgegeven heeft voor de feestavond 17 oktober,en wel wil komen. DOE DAT EVEN.
Groetjes Bartje

[slideshow id=2]

Geef een reactie

Sluit Menu