13 maart 2011

Een weekje later dan normaal vanwege het carnaval, maar uiteindelijk zijn we dan toch gestart met seizoen 2011.
Althans officieel, want via het gastenboek kwamen we erachter dat verschillende leden de mountainbike al een paar weken eerder opgeborgen hadden om alvast op de racefiets gezamenlijk ons rondje op de zondagochtend af te leggen.
Het was meteen een overweldigende opkomst. De twitteraars onder ons hebben mogelijk kunnen lezen dat we met 34 personen zijn geweest, maar inclusief chauffeurs Chris en Kees, heb ik toch echt 39 deelnemers genoteerd. Volgens mij een clubrecord aller tijden! Uiteraard weer verschillende mensen die om net zo vele redenen later inhaken, maar deze tellen we allemaal mee voor het klassement. Eigenlijk waren nagenoeg alle leden die tot nu toe regelmatig mee fietsen gedurende een seizoen bij deze openingsrit wel aanwezig. Grote áfwezige was wellicht René Jansen die normaal geen rit overslaat. Hij zal er een goede reden voor gehad hebben.
Aan de start ook twee nieuwe leden: Herman Rolfers en Marcel van der Logt. En daarnaast ook Berry Oomen. Al wat langer lid, maar voor de eerste keer op zijn nieuwe Cube racefiets (zelfs in korte broek). Welkom bij de club jongens! Ook een speciaal welkom voor A3 Lambregts. In stijl, met zijn initialen op zijn achterwerk, heeft hij zijn plekje in het peloton weer ingenomen.
Een nieuw seizoen en dan is het allemaal weer even wennen. Ondanks de afspraak dat alle bestuursleden een fluitje bij zich dienen te hebben, waren er uiteindelijk toch maar twee fluitjes aanwezig in het peloton. Maar net genoeg om de meute in toom te houden.
De vele trainingskilometers in de winter maken het niet voor iedereen even eenvoudig om weer wat langzamer te rijden. Maar al met al werd er redelijk goed geluisterd naar de fluit.
Het weer was weliswaar zacht, maar de droge periode die buienradar ons voorspeld had, bleek van korte duur te zijn. We waren nog geen kilometer op weg of het begon zachtjes te regenen.
Gelukkig allemaal net niet zoveel dat je er echt nat van werd. Tussen de buitjes door kon de kleding weer langzaam opdrogen.
Uiteindelijk met 37 mensen op de fiets en dat is dus wel een erg grote groep. Vooral achterin was het niet altijd even aangenaam verpozen. Hoe langer het lint, hoe groter het harmonica effect na iedere bocht. De eerste lekke band (Ronald van Rijsbergen) en de eerste gebroken spaak (Peter Feskens) hebben we ook al weer gehad. Qua materiaal waren er (volgens mij) niet veel wijzigingen ten opzichte van vorig seizoen. Meest opvallend was de mooie Milram Focus van Jan Oomen en verder waren hier en daar ook nog wat nieuwe Fulcrum wielsetjes te zien. Mocht ik iets gemist hebben, laat het me weten of anders kom ik er de komende weken wel achter 🙂
Ook na de bocht in Ulicoten weer de herkenbare taferelen. De bekende strijdlustigen onder ons trokken er gelijk op uit in een poging los te komen van de groep. In diverse samenstellingen wisten enkele groepjes van coureurs enige tijd voor het peloton uit te blijven, maar uiteindelijk werd alles en iedereen toch weer teruggepakt. In zo’n grote groep achtervolgers zitten er altijd wel een paar die een molentje weten te vormen en dan valt het voor een kleine kopgroep niet mee om weg te blijven.
Uiteindelijk dus en masse over de Goubergweg richting finish. Het was Mark Dirven die al vanaf heel ver de sprint aanging. Rob Kusters wist tijdig te reageren met in zijn wiel Jan Oomen en Marc van Zanten. D’n dokter viel stil en in bovengenoemde volgorde mogen we de nummers één, twee en drie noteren.
Diegenen die de route nog eens willen analyseren, kunnen deze onder aan dit verslag terugvinden. Met een beetje handigheid kun je terug zien welke snelheid jij in je kopbeurt gereden hebt. We gaan de statistieken bijhouden zodat we aan het eind van het seizoen op basis van feiten kunnen terugkijken: Meten = weten.

Bij ’t Knooppunt aangekomen was het een gezellige drukte. Samen met loopgroep Galder en de Sjepapkes begint het al op een echt sportcafé te lijken. Ook hier in de finale weer voor het merendeel dezelfde gezichten . Kennelijk moet je dus ook trainen om in de ‘derde helft’ mee kunnen draaien. Nadat de Sjepapkes de laatste Jupiler met moeite genuttigd hadden en op weg naar huis gingen, konden ook wij met opgeheven hoofd het pand verlaten: 1-0 voor Van Boxel
Tot volgende week!
Groet Louis

[iframe_loader width=’465′ height=’548′ frameborder = ‘0’ longdesc=’ ‘ marginheight=’0′ marginwidth=’0′ name=’ ‘ click_words=’ ‘ click_url=’ ‘ scrolling=’ ‘ src=’http://connect.garmin.com:80/activity/embed/73109196’]

Geef een reactie

Sluit Menu